آن هنگام که خود را تنها و بی یاور در دنیا حس نمودی به قرآن پناه ببر.
آن زمان که درک کردی از دریای رحمت الهی دور مانده ای و قطره آسا در حال خشک شدن هستی به قرآن پناه ببر .و لحظه ای که دریافتی از غافله سالار مشتاقان معبود عقب افتاده ای و تنهایی و پوچی را همراه با دنیایی از رنج و اندوه به دوش می کشی به قرآن پناه ببر.
آن هنگام که خود را در دریای معاصی و گناهان در حال غرق شدن دیدی از قرآن کمک بگیر.
و آن هنگام که دریای رحمت الهی را به وسیله توبه طلب میکنی به قرآن پناه ببر زیرا قرآن آرامش دهنده قلبهای غمگین و سرگردان است .
نوشته شده در تاريخ یکشنبه ٢٢ خرداد ۱۳٩٠ توسط فریده قادری - سمانه حسینی
| پيام ها ()



